Bugünlerde hayatımı sorguluyorum sürekli, çok zorlanıyorum. Beni çok üzüyorlar, acaba ben mi kötüyüm? Yoksa onlar mı çok iyi? Problemlerim var, çözemediğim problemler. Yoksa gerçekten dedikleri gibi hayatın ve yaşamanın hiçbir güzel yanı kalmadı mı? Neden sürekli mücadele ediyoruz her şeye karşı sürekli mücadele ediyoruz. Dostlarım sürekli bırakıp gidiyor beni, kalanlar ise arkamdan onlarca iş çeviriyorlar. Neden sadece sevmiyorlar ki benim onları sevdiğim gibi? Bende artık kendimi çalışmaya verdim, hayatımda kimseyi bırakmadım. İyisiyle kötüsüyle sadece ben kaldım kendi hayatımda sanırım bundan sonra da böyle kalacak gibi duruyor. Kimseye aşık olamıyorum, kimseyi hayatıma almak istemiyorum, hatta yaşamak bile fazla geliyor bana artık. Acaba yük müyüm ben diğer insanlara? Aileme, dostum dediğim insanlara herkese yani. Her gün kafamı bunun gibi onlarca soru kemiriyor, ancak merakımı gideremiyorum. Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum? O yüzden artık bende düşünmüyorum diğer insanlar gibi yapıyorum. Sadece borçlarını ödemeye çalışan bir düzenin yani bir çarkın içindeki dişli gibi aynı şeyi saatlerce günlerce yıllarca yapıyorum belki de benim tek yapmam gereken şey buydu. Hayata gelme amacım buydu yani kim bilebilir ki bunu? Başka bir zamanda başka bir insan olarak hayata gelseydim yine mi bunları yaşayacaktım, yani benim kaderim sadece bu muydu? Yoksa kaderimi çizen bizzat ben miydim? Ne çok soru sordum değil mi, işte benim kafamı kemirenlerim de bunlar. Ama yine yaşıyoruz ya buna da şükür...
